|
QUEERCORE
Ancak modern toplumun tahakkümün güçlü silahlarından biri olarak kendine toplumsal cinsiyet kavramını seçmesiyle birlikte, bu kavramın belirlenmiş kalıplarının dışında kalan cinsiyet rolleri ve cinsel yönelimlere “anormal” yaftası yapıştırıp bu anormalleri dışarıda bırakmaya çalışması, homoseksüelliğin herzaman toplumdan gizlenmesi ya da yalnızca bir cinsel tercih olarak yatak odalarına hapsedilmesini zorunlu kılmıştır.
Organize gey aktivizminin, 1970 yılında kurulan “The Gay Aktivists Alliance” * ın düzenlediği gey toplantıları, düzenli gazete basımı ile başladığı söylenebilir.
Sonraki yıllarda da “Queers to the left”, “The Gay Liberation Front”, “The Lesbian Avengers” gibi gruplar oluşmuş, ancak bu grupların hiçbiri belli bir altkültür ya da politik akım çatısı altında boy göstermemiştir.
Queercore 1980’lerin ortalarında punk kültürü içerisinde ortaya çıkan bir müzik türü ve daha önemlisi bir yaşam tarzıdır. Bu kültürel hareketi ana akım gey/lezbiyen hareketinden ayıran temel unsur; kendilerini topluma kabul ettirmek gibi bir çabalarının olmayışıdır. Aksine Queercore, uzlaşmaz bir noktadan genel toplum ahlakına dil çıkarmaktadır.
Kendilerini D.I.Y teması içerisinde tanımlayan queercore; homoseksüel yaşam tarzını, haklarını, hislerini, ihtiyaçlarını yalnızca müzik ve şarkı sözleriyle değil, yazı, film ve fanzin gibi birçok altkültür argümanlarıyla da ifade etmeye çalışır.
G.B Jones ve Bruce LaBruce tarafından ilk sayısı 1985 yılında basılan “J.D.s” Queercore hareketinin kendine ifade alanı açtığı ilk fanzin olarak kabul edilir. Bu kültürel hareket fanzinin ilk sayılarında editörler tarafından homocore olarak adlandırılsa da, daha sonraları hem düşünce biçimlerini hemde ana akım GL hareketinden farklılıklarını ifade etmek için yerine queer (tuhaf, acayip) ifadesini benimsemişlerdir. Fanzinin ilk sayısında yayınlanan “Don’t be Gay” başlıklı manifestoda, cinsel yönelimlerin özgürlüğüne dair şöyle bir vurgu vardır:
“MaximumRockRoll’u okuduğunuzda, her şey sorgulanır, otorite, müziğe uygulanan kurallar, ekoloji, politika, sahne önündeki dans pisti….. Peki ya seks? Eğer çoğunluğun size nasıl davranmanız gerektiğini söylemesi karşısında mücadele ediyorsanız, o halde seks gibi bir meseleye gelince nasıl olur çoğunluk gibi davranabilirsiniz?"
J.D.s ardından Holy Titclamps, Homocore, Outpunk gibi birçok fanzin yayımlandı. Team Dresch vokali Donna Dresch’in Chainsaw fanzini de özellikle Queercore punk içerikli bir fanzindi.
1990 yılında J.D.s editörleri “J.D.s Top Ten Homocore Hit Parade Tape” adı altında Kanada, Yeni Zelanda, A.B.D ve İngiltereden birçok grubun olduğu ilk karma queercore albümünü yayınladılar. Bu dönemde kendileri homoseksüel olmasa bile queercore akımını desteklediklerini deklare eden birçok grubun punk rock albümü piyasaya çıktı. Erken dönem queercore albümleri arasında Anti-Scrunti Faction ve Homocore editörü Deke Nihilson’ın grubu Comrades İn Arms sayılabilir. Yine aynı dönemde çıkarılan fanzinlerden biri olan BİMBOX’da yeralan “Bimbox bu yolla eskiden kullanmaya alışık olduğu gey veya lezbiyen terimini kullanmaktan iyi manada vazgeçiyor. Bu, mutlak şer’e karşı bir iç savaştır ve dolayısıyla bizi ve onları muğlak ifadelerle tanımlamamalıyız; işin en zor tarafı budur” Ifadesi Queercore akımının tavrını bir kez daha göstermektedir.
İlk queer zine toplantısı “Spew” 1991 yılında Chicago’da gerçekleşti. Hernekadar toplantıyı organize eden Steve LaFreniere gecenin sonunda toplantı çıkışında bıçaklanmış olsa da, kısa sürede iyileşti ve bu olay queercore için başarı olarak addedildi. Spew 2 1992 yılında Los Angeles’da, Spew 3 1993’te Toronto’da gerçekleştirildi.
90’lı yılların başlarında oluşan ve en iyi bilinen Queercore grupları arasında; Fifth Column, God Is My Co-Pilot, Pansy Division, PME, Sister George, Team Dresch,Tribe 8, Mukilteo Fairies ve Extra Fancy sayılabilir. Müzik grupların başarılarının yanında fanzinler de dünyanın birçok yerinde (Avusturalya’da The Burning Times, A.B.D’de P.M.S, İtalya’da Speed Demon) yayımlanmaya devam etti.
Chicago’da Mark Freitas and Joanna Brown aylık olarak düzenlenen ve queercore gruplarının canlı performans sergilediği Homocore geceleri organize ettiler. Amy Spencer, Homocore geceleri ile ilgili “DIY: The Rise of Lo-Fi Culture”da şöyle yazmıştı: “Homocore olaylarının yanında onlar ana akım gaylerde görülen cinsiyet ayrımcılığının karşısında durarak, kadın ve erkeklerin bir arada olabileceği bir yer oluşturmayı amaçlıyorlardı. Onlar cinsiyetinize bağlı olarak sadece tek bir toplumsal sahnede yer almayı seçebileceğiniz düşüncesine karşı savaştılar..”
Matt Wobensmith’in çıkardığı fanzin “Outpunk” 1992 yılında bir plak şirketi halini aldı. Birçok single ve albüm yayınlayarak (Tribe 8, Pansy Division, Sta-Prest, Cypher in the Snow and Behead the Prophet, No Lord Shall Live) Queercore’un gelişiminde önemli bir dönüm noktası oldu.
Aynı dönemde, 90’ların başında Riot Grrrl oluşumu ortaya çıktı. Emily White, “Rock She Wrote” da “ Kızgın-kız tarzı oluşumlarını varlıklarını birçok açıdan punk homocore zine’lere borçludur..” yazmıştı. Bu dönemde Excuse 17 gibi birçok grup, katılımcı ve zine her iki tarzın içerisinde (Riot Grrrl ve Queercore) yer aldı.
Sonraki dönemde “İkinci Dalga” olarak adlandırılan birçok yeni Queercore grubunun kurulmasıyla birlikte birçok bağımsız plak şirketi (Alternative Tentacles, K Records, Kill Rock Stars, Lookout! Records, Piao! Records, Yoyo Recordings ve Candy Ass Records) bu grupların albümlerinin piyasaya çıkmasına destek verdi. 1990’ların ortalarında ise yalnızca queercore albümleri finanse eden küçük plak şirketleri oluşmuştu. Donna Dresch’in fanzini Chainsaw bir plak şirketi oldu ve The Need, The Third Sex ve Longstocking gibi bugün de oldukça bilinen grupların albümlerini piyasaya sürdü. Heartcore Records plak şirketi de, The Little Deaths, Addicted2Fiction, Crowns On 45 ve Ninja Death Squad gibi grupların albümlerini çıkaran bir diğer plak şirketi oldu. Bu iki plak şirketi bugün hala aktif çalışmalarına devam ediyorlar. İkinci dalga Queercore grupları içerisinde bu gruplar dışında iamloved, Subtonix, Best Revenge, Fagatron, Skinjobs ve Pussy Face sayılabilir.
Pansy Division, Green Day ile birlikte A.B.D turuna çıktığında genel medya Queercore’a geniş ölçüde yer verdi ancak buna rağmen hiçbir zaman sıradan insanlara yönelik bir akım olarak görülmedi.
Richard Watts’ın 1995 yılında yazdığı “Now We Are Queer” yazısında, queercore hareketinin neden queer ve punk tarzının kesişimi olduğunun nedenleri ifade eder:
“Queer farklılığı kucaklar, çeşitliliği kucaklar. Bizi hiçbir kalıbın içinde olmaya zorlayamayacaklar. Ve bu bizim barlarımızda neden sıkıcı dans müziği bokunun çalmadığını açıklar. Bizim bir alternatifimiz var. Ve şirketlerin bize dinletmek istediği ticari “alternatif” müzik de kabul edilebilir ve sağlam değildir. Ben bizim öfkemizi anlatan gerçek müzikten, sansürsüz müzikten bahsediyorum.
….
Burada punk ın yeniden doğuşundan, bu öfkenin yeniden filizlenmesinden, enerjiden, “dışarı çık ve yap” mesajından bahsediyoruz.
…..
Tıpkı gay hareketi gibi punk da (ana akım punk) para üreticileri tarafından aldatılmış ve patlayıcı, vampirik medya tarafından tahrip edilmiştir. Şimdi sıra Queer’ların punk I standart alıp harekete geçmesindedir.”
2000’li yıllara gelindiğinde Avrupa ve A.B.D’nin birçok yerinde Queercore festivalleri düzenlendi. Washington’da 2000 yılında Gordon Gordon tarafından organize edilen “Queer Panic”, Los Angeles’da 2001, 2002 ve 2003 yıllarında Rudy Bleu tarafından organize edilen Scutterfest, 2002 ve 2003 yıllarında Seattle’da düzenlenen The Bent Festival, 2002, 2004 ve 2006 yazında Olympia’da düzenlenen Homo-a-go-go (queer film gösterimleri, fanzinler ve grupların canlı performanslarını içeren) gibi birçok festival organize edildi. Queeruption, her yıl başka bir şehirde düzenlenen (Berlin, Roma, New York, Londra) bir başka festivaldi. Birkaç queercore grubunun birlikte A.B.D’yi dolaşarak düzenledikleri tur olan “Queercore Blitz” de benzer düşüncedekilerle bir araya gelmek için bir başka yoldu.
Shemo, The Haggard ve Swan İsland gibi grupların albümlerini piyasaya çıkarak “16 Records” ise 2000’li yıllarda oluşan bir başka plak şirketi oldu.
Queercore 2000’li yıllarda Almanya’dan Low End Models ve Rhythm King And Her Friends, Norveç’ten Kids Like Us ve Arjantin’den She Devils gibi grupların ortaya çıkışıyla gittikçe artan biçimde uluslararası bir fenomen haline geldi. Queercore akımı içerisinde artık sadece punk değil, elektropop (Gravy Train!!!!), endüstriyel (Lesbians on Ecstasy), anti-folk (The Hidden Cameras), hardcore punk (Limp Wrist), indie rock (Three Dollar Bill) gibi birçok tarzda müzik yapan gruplarda piyasaya çıktı.
Queercore’u bir yaşam tarzı olarak tanımlıyorsak, müzikler ve şarkı sözleri dışında ne geçiriyor bu insanlar akıllarından peki? Queercore’un anaakım homoseksüel hareketten farkı üzerine yapılan vurgular çoğunlukla, gey hareketinin artık toplumla uzlaşma sağlanamayacak noktaya gelmiş olduğunu ifade etmeleri; “Gey’im, evet buyum. Bunu kabul edemiyorsan canın cehenneme!” tavrı içinde olmalarıdır.
Lilith Noir
2008
|
Login
Register
FAQ
Search
)